ساعتها اُسکُل نیستند و یا چگونه از خمِ کوچه بسلامت عبور کنیم
ساعت ٩:٤٤ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/۱۱/٢٠   کلمات کلیدی:

شاید از اونجا سرچشمه میگیره که برخورد من با کلمات تخصصی نیست. یک گزینه در غیر اینصورت باقی میمونه و اون هم یادداشت شخصیِ. که خُب دست آدمُ رو می کنه! منم که دوس ندارم دستم رو بشه. شاید فک میکنم آدما برا خودنمایی دستشونُ رو میکنن. مثل اینکه بخان ساعت یا انگشتر و یا یک کوفت دیگه رو به رخ بکشن. یعنی اونچه که در واقع منظور خالق دست-رو-کردن بوده در بدو امر چنین چیزی نبوده! مثل خیلی چیزای دیگه که در بدو امر منظور از حضورشون اونچه که الان هست نبوده. مفاهیم رو در راستای مقاصد خودمون تغییر میدیم. بنظرم کارِ کثیفیه. احتمالن در بدو امر مقاصد دیگری از حضور این یارو هم که با این عینک متظاهرانه اش بقلِ این ادیتور شصتشو زده زیر چونه اش، وجود داشته. نمیشه تصور کرد یک نفر نه تنها بیهوده است، مزخرف هم هست. من الان مفاهیم رو در راستای خودم تغییر دادم و دست به کار کثیفی زدم.