سفر مرا به کجا می برد یا طوری که کلمات از مقابل مان عبور می کنند
ساعت ٥:٤٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/٤/۱٥   کلمات کلیدی:

رفتم سر خونه زندگی خودم. یه جای خصوصی دارم الان که میتونم هر طور که بخوام توش زندگی کنم. خوشحالم از این بابت. سنگینی سی سال زندگی اشتراکی بدجوری رو دوشم فشار آورده بود! نداشتن حتی سطحی از این کره گُنده حتی به اندازه یک موزاییک 25*25! ناگفته پیداست که اشکالات و مرارتهای خودش رو هم داره. نمیدونم اشکالات و مرارتها کلمات مناسبی در وصف اون روی سکه مستقل شدن بودند یا نه. بنظرم نتونستن دامنه مورد نظرم رو پوشش بدن.